Bekal ke Sekolah

“Ummi, Cica nak bawa ayam kecik je esok.”

“Okay Alisha.”

Nak tahu rupa ayam kecik tu boleh tengok gambar pertama. Sama macam Abi dia, Alisha pun suka ayam goreng frozen. Saya? Taklah minat sangat.

Bersekali dengan ayam tu, saya sertakan juga  sandwich telur sayur dan 2 peringatan;

“Kalau Alisha boleh habiskan sandwich sayur dan jus buah ni, Ummi bagi Alisha bawa air kotak Milo esok.”

Jus buah tu ialah jus asli campuran epal, oren, jambu batu, batang saderi dan baby romaine yang saya perah guna juicer. 

Tapi disebabkan Alisha hanya berjaya minum setengah cawan dan sekeping sandwich (tak cukup masa katanya) sahaja, maka hari ini tak adalah air kotak.

Untuk hari ini, ada makaroni goreng dan roti bakar Nutella. 

Dalam fasa pandemik ni, sebagai ibu, kalau tak pandai masak atau sibuk pun kenalah masak untuk anak bawa bekal. Mereka dah tak boleh pergi kantin. Kantin yang bawa makanan ke kelas. Tapi pilihan tak banyak sangatlah. Jadi nak tak nak sertakanlah bekal.

Kasihan anak-anak kita..

Nak mingle dengan kawan-kawan pun tak boleh. Nak berkenal-kenalan pun susah. Serba serbi kena jauh. Waktu rehat tak boleh lari-lari, main cop tiang atau lawan getah pemadam. 

Saya memang tak boleh tengok budak duduk diam je dalam kelas bila masa rehat. Rasa sedih je. Sebab itu bukan fitrah mereka. Fitrah seorang kanak-kanak ialah berkawan, bermain, bergerak..

Bila semua ni nak berakhir..

Malas nak tulis dah tak mahu nangis.